Atlas ukraińskich gwar nadsańskich : opracowany na podstawie zapisów terenowych Stefana Hrabca. T. 1, Informacje ogólne, spisy map, zapisy, podsumowanie, kwestionariusz, indeksy, aneks

Książka

Mapa

W koszyku

oceń

Atlas ukraińskich gwar nadsańskich : opracowany na podstawie zapisów terenowych Stefana Hrabca. T. 1, Informacje ogólne, spisy map, zapisy, podsumowanie, kwestionariusz, indeksy, aneks / Janusz A Rieger. - Warszawa : Wydział "Artes Liberales" Uniwersytetu Warszawskiego, 2017. - 284, [1] strona : mapy ; 24 cm.

Autor

Rieger Janusz (1934- ). Autor

Forma i typ

Książki Publikacje naukowe Mapy

Temat

Dialekty i regionalizmy Język ukraiński Leksykologia San (dopływ Wisły ; dorzecze)

Gatunek

Atlas językowy

Dziedzina i ujęcie

Językoznawstwo

Atlas ukraińskich gwar nadsańskich stanowi swego rodzaju pomnik gwar, które po 1945-1947 r. zachowały się tylko w kilku wsiach w Polsce oraz w języku przesiedleńców (głównie na Ukrainie). Atlas z jednej strony pokazuje zasięgi poszczególnych wyrazów czy zjawisk fonetycznych i gramatycznych, z drugiej - dzięki mapom zbiorczym i podsumowaniu - stanowi swego rodzaju monografie gwary. Znaczenie "Atlasu" polega także na tym, że materiały zostały zebrane przez świetnego dialektologa - Stefana Hrabca w latach 1938-1939, a więc przed wysiedleniem większości nosicieli gwary. "Atlas" liczy 566 map pokazujących główne cechy gwary, ich zasięgi, a także słownictwo, w tym wyrazy charakterystyczne dla gwary oraz konkurencję form rodzimych i zapożyczonych.

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Czytelnia - na miejscu

Egzemplarze są dostępne wyłącznie na miejscu w bibliotece: sygn. R 8 (1 egz.)

Strefa uwag:

Dod. s. tyt.: Atlas ukraïns'kih nadsâns'kih govìrok : spracûvanij na pìdstavì pol'ovih zapisìv Stefana Grabca. T. 1, Zagal'nì ìnformacìï, spisok kart, zapisi, visnovki, pital'nik, ìndeksi, dodatok.

Uwaga dotycząca bibliografii

Tekst równoległy w języku polskim, ukraińskim.

Uwaga dotycząca finansowania

Publikacja naukowa finansowana ze środków Hannah Arendt Prize uzyskanych w 1999 r. przez Ośrodek Badań nad Tradycją Antyczną w Polsce i Europie Środkowowschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.