Wśród wspomnień o latach okupacji książka Rybickiego stanowi pozycję szczególną. Nie jest to ani fragment biografii bohatera walczącego z bronią w reku, ani zapis przeżyć tzw. "szarego człowieka". Autor tej książki, w czasie wojny oficjalnie, z nominacji okupanta, sprawował władzę w wielotysięcznym mieście - był burmistrzem Częstochowy. Jednocześnie pozostawał w stałym kontakcie z Delegaturą Rządu i władzami wojskowymi Podziemia. Utrzymywał się w tej niezwykłej roli przez wszystkie lata wojny, aż do odzyskania niepodległości. Jest sporo utworów poświęconych utrwaleniu jednego aktu niezwykłej odwagi, jednej śmiałej decyzji, kilku walk z najeźdźcą. Dla autora tych wspomnień ryzyko życia, akty niezwykłej odwagi składały się na codzienne urzędowanie przez pięć lat. Rola, jaką pełnił, mogłaby być tematem powieści sensacyjnej. Autor przedstawił ją w relacji powściągliwej i rzeczowej: operuje wyłącznie faktami, posługuje się sprawozdaniami i zestawieniami cyfr, elementowi przygody pozostawia własną wymowę. Jego relacja jest nie tylko ciekawą lekturą; ma także - i chyba przede wszystkim - wartość dokumentu, jest cennym materiałem dla badań historyków, uzupełniającym ich wiedzę o mało znanym fragmencie rzeczywistości okupacyjnej. Po wojnie autor był jednym z organizatorów samorządu w Ministerstwie Ziem Odzyskanych, dyrektorem departamentu w Ministerstwie Administracji Publicznej i Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, obecnie od lat jest dyrektorem Państwowego Zakładu Wydawnictw Lekarskich. Wśród wielu odznaczeń posiada Kawalerski i Oficerski Krzyż Polonia Restituta.